Qeveria dhe institucionet shtetërore kanë zhvilluar një fushatë agresive ndaj shqiptarëve, që pavarësisht se në pamje të parë mund të duken se nuk kanë lidhje me njëra-tjetrën, të lënë përshtypjen e veprimeve të sinkronizuara si pjesë e strategjisë shtetërore për t’i mbajtur shqiptarët vazhdimisht nën presion.
Shkruan: Ismet Kallaba
Viti 2025 ishte një vit shumë aktiv për shqiptarët në Malin e Zi, i karakterizuar nga vazhdimi i politikës diskriminuese të pushtetit ndaj trevave ku jetojnë shqiptarët dhe përpjekjet e tyre për t’i mbrojtur të drejtat e veta – historike, politike, ekonomike, gjuhësore, kulturore etj. Qeveria dhe institucionet shtetërore kanë zhvilluar një fushatë agresive ndaj shqiptarëve, që pavarësisht se në pamje të parë mund të duken se nuk kanë lidhje me njëra-tjetrën, të lënë përshtypjen e veprimeve të sinkronizuara si pjesë e strategjisë shtetërore për t’i mbajtur shqiptarët vazhdimisht nën presion.
Ndërrimi i pushtetit në Malin e Zi nuk e ka ndryshuar aspak politikën dhe qasjen shtetërore ndaj shqiptarëve dhe trevave ku ata jetojnë. Bile në disa segmente, politika e Qeverisë aktuale është haptas më diskriminuese. Atë që nuk ka arritur ta bëjë përmes formave të tjera, Qeveria e Malit të Zi është përpjekur ta bëjë përmes de facto pushtimit ekonomik, nën pretekstin e projekteve gjoja zhvillimore që rrezikojnë jo vetëm zhvillimin e qëndrueshëm, por edhe të ardhmen e banorëve të trevave shqiptare dhe ndryshimin e strukturës demografike të popullsisë. Objektiv i këtij sulmi ka qenë sidomos Ulqini, si qytet dhe komunë me potenciale të mëdha zhvillimore, duke i detyruar qytetarët e tij të protestojnë në mbrojtje të pronës publike. Do të mbahet mend se për të parën herë në historinë e tij, Dita e Komunës së Ulqinit është shënuar me një protestë të organizuar nga vetë pushteti vendor!
Përfaqësimi i shqiptarëve në pushtetin qendror nuk është pasqyrë reale e pozitës së tyre. Politika shqiptare dhe politikanët shqiptarë në Malin e Zi duhet ta kuptojnë se para se t’u shërbejnë interesave shtetërore të Malit të Zi, duhet t’i shërbejnë vetvetes (shqiptarëve)
Krahas sulmeve me karakter ekonomik, ka pasur edhe sulme që prekin identitetin gjuhësor dhe kombëtar të shqiptarëve. Ministria e Kulturës dhe Mediave përdor standarde të dyfishta – duke urdhëruar prishjen e bustit të Isuf Çelajt, ndërkohë që toleron objektin ilegal në formën e kishës në Rumi, të vendosur nga Kisha Ortodokse Serbe.
Përballë kësaj ofensive shtetërore, shqiptarët në Malin e Zi janë vazhdimisht në defensivë, shpesh të papërgatitur ndaj skenareve antishqiptare, dhe të pambrojtur nga dy shtetet shqiptare – Shqipëria dhe Kosova. Politika shqiptare në Mal të Zi rrallëherë flet me një zë dhe të shpeshtën nuk është politikë proaktive, por pasive dhe e reagimit.
Përfaqësimi i shqiptarëve në pushtetin qendror nuk është pasqyrë reale e pozitës së tyre. Përkundër faktit se janë më të përfaqësuar se kurrë në pushtetin qendror, partitë shqiptare dhe përfaqësuesit e tyre shpeshherë janë vetëm dekor i një qeverie që mbisundohet nga partitë proserbe. Aq sa politikanët shqiptarë ndjehen të humbur në vorbullën e kësaj politike proserbe, e cila është antishtetërore dhe i shërben haptas “Botës Serbe” të Aleksandar Vuçiqit. Së fundmi, politika shqiptare dhe politikanët shqiptarë në Malin e Zi duhet ta kuptojnë se para se t’u shërbejnë interesave shtetërore të Malit të Zi, duhet t’i shërbejnë vetvetes (shqiptarëve).
